| NinkiieZ님의 프로필┅✿┅ภาพเราเคยรักกันนั้น ต...사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
|
┅✿┅ภาพเราเคยรักกันนั้น ตราตรึงในหัวใจ┅✿┅*...อีกไม่กี่วันก็จะไม่ได้ใส่ชุดม.ปลายแล้วนะ เพื่อนกลุ่มเดิมจะได้อยู่ด้วยกันไหมนะ...*
12월 24일 ปีเก่า-ปีใหม่จะต้องถอนใจอีกสักเท่าไร ปีเก่าผ่านไป ทุกความทรงจำ จะไม่ลืมมัน ขอให้ทุกคนโชคดี มีความสุข ได้เจอคนดีๆ เจอสิ่งดีๆ MeRrY ChRiStMaS & HaPpY NeW YeaR 12월 22일 เสียความรู้สึกสุดๆ*ถ้าเราไม่เคยสนิทกันมาก่อนจะไม่เสียใจเรย คำว่า "โกรธ" ไม่อยากมีระหว่างเราด้วยซ้ำ
เรารู้ว่าที่ที่นายเรียนมันมีให้เรียนต่อ ป.ตรี
แล้วนายก้ไม่อยากไปเรียนต่อที่อื่นนอกจากที่นั่น เราก็รู้
เรารู้ว่านายยังไงก็เรียนต่อที่นั่น
แต่การที่เราให้นายสอบO-NETมันผิดมากหรือไง
สมัครสอบไปไม่ใช่ก็ไม่เสียหายนิ
ในเมื่อคำว่า"เราจะทำอะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับเทอ"มันหลุดออกมาจากปากนาย
เราจะถือว่ามันสิ้นสุดความเปนพี่น้องกันตรงนี้แหละ
เราอ่ะเปนห่วงนายนะ เหนว่าเรียนปวช. ไม่รู้พวกข่าวแอดมิด
แต่ดูสิ่งที่นายทำกับเราดิ มันทำให้เราเสียความรู้สึกสุด***
เราไม่ชอบให้ใครมาขึ้นเสียงใส่เรานะ
รุป่ะว่านิสัยเราเปนยังไง ถ้าเราโวยวายนั่นแสดงว่าเราไม่ได้โกรธ
แต่ถ้าเราเงียบ นั่นแสดงว่าโกรธมากๆ
ที่ผ่านมาก็ยินดีที่ได้รู้จัก แหละกัน **********
เก็บคำขอโทดของนายไว้เห๊อะ 9월 16일 *นับวัน*เคยมีคนสงสัย และมีคนเคยถาม
"แกนับวันทำไม"
+*
อื้ม ขนาดเรายังตอบตัวเองไม่ได้เลยอ่ะ
เราอ่ะเริ่มนับตั้งแต่ 2 กุมภา 2549
วันนั้นมันเป็นวันพิเศษอะไรนะ
...
วันนั้นมันทำให้เราเสียเพื่อนไปคนนึง
ซึ่งเพื่อนคนนี้ สนิทกันมากๆ เล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆแหละ
พอมันไม่อยุ่ มันรู้สึกเหมือนกับว่า ใจหาย
ทำไมผุ ญ ที่โดนหลายคนด่าว่า
"ไม่มีหัวใจ รักใครไม่เป็น"
ถึงรู้สึกแบบนี้ได้ล่ะ
พุ ช คนนั้น ไม่ได้เปนแฟนเรานะ
ความสัมพันธ์ของเรามันมากกว่านั้นอีก
มันไม่รู้จะพูดถึงความสัมพันธ์ของเรายังไง
มันเหมือนกับว่า แค่นี้ก้อดีอยุ่แล้ว ไม่ต้องการอะไรอีก
เคยมีเพื่อนแซวว่ามันกับเราเปนแฟนกัน
แต่เราไม่คิดว่างั้นอ่ะ มันชอบเทคแคร์เราเพราะเราเปิ่นตะหาก
เราอ่ะจิงๆนิสัยขี้โมโห ปากดี ใจร้อน เอาแต่ใจ
ซึ่งมีมันเนี้ยะแหละคุมเราอยู่
เราดีใจนะที่มันยอมเปนเพื่อนกับเรา
+++++++++++++++++
แต่พอมาวันนี้ มันก้อผ่านมา ปีกว่า จะ 2 ปีอยุ่แระ
สิ่งที่เปลี่ยนคือ เวลา
มันเคยบอกเราว่า มันจะเลิกดูแลเรา ตอนวันที่มีใครดูแลเราแทนมัน
แต่เราอยากบอกมันว่า เราอ่ะดูแลตัวเองได้แล้วนะ
เราอ่ะ เข้มแข็งกว่าวันที่เสียเทอไป อีกนะ
นายไม่ต้องเป็นห่วงเราแล้วนะ
แล้วสักวันถ้ามีคนดูแลเราได้เท่านาย
แล้วเราจะบอกนาย
หลับให้สบาย..สักวันคงพบกัน
,,สุดที่รัก,,
PS.ลืมตาเพื่อจะพบว่าไม่มีเธออยู่บนโลกใบที่เคยเจอ กับความรักที่มันสวยงาม
อยากทำใจอยากจะรับความเป็นไป อยากจะไม่มัวมาอาลัย แต่ก็ไม่วายคิดถึง"เธอ" อยากพบอีกครั้งหนึ่ง อยากซึ้งอีกสักนาที อยากทำดีๆ กับเธออีกสักครั้ง ที่แล้วไม่เสียใจ กอดไว้ทั้งน้ำตา ก่อนจะยอมรับว่าเราเข้ากันไม่ได้
"นิ้ง"เดินอยู่บนเส้นทางแห่งความจริง แต่ว่า"เทอ"เดินจากทุกสิ่ง สู่ความฝันที่มันแสนไกล โอบกอดเธอที่ๆ เคยอยู่เคียงกาย โอบคำร่ำลากับถามใจ เธอคือรักเดียวที่ฉันมี 7월 1일 มือถือตกแตก !!วันเสาร์ที่30มิถุนายน ณ บันไดลงBTSฝั่งสยาม เวลา13.11น.
เป็นเวลาที่เราเสียNokia6030ไป เซงโคด!!
+++++++
ก้อพวกเพื่อนเราที่เรียนพิเสดอ่ะ เรียน เลข เดอะเบรนเส็ด
ข้ามฝั่งไปกินแมคที่สยามดิส
พอจะเดินกลับ แพรโทรมา เราก้อคุยไปเดินไป
แล้วก้อมีพุชายกลุ่มนึงจำได้ว่ามันเรียนเดอะเบรนด้วยกัน
มันก้อเล่นผลักๆกันอ่ะ แล้วก้อมาชนเรา
เราอ่ะตกมาตรงครึ่งกลางทางของบันไดอ่ะ
แต่โทรศัพอ่ะ ตกไปล่างสุดเลยอ่ะ แง้ๆๆ
เราโคดเจ็บขาอ่ะ แง่งง ห่วงโทรสัพง่า..
พวกเพื่อนเรากับเพื่อนมันก้อวิ่งมาดู คนมันก้อมอง
พวกที่ลงจากBTS ยามยังเข้ามาถามอ่ะ -*-
พอเขย่งขาไปดูมือถือ มันแตกเลยอ่ะ
เราเลยเก็บเศษขึ้นมา ตอนนั้น โคดขมคออ่ะ
รู้สึกว่ามันอยากร้องไห้ แต่ไม่อยากให้ใครเห็น
พอเดินออกมานั่งข้างๆ ดันกิ้นอ่ะ ไม่ได้เข้าไปข้างใน
คนที่ชนเรามันก้อขอโทดอ่ะ เหรอ แต่ความรู้สึกเรามันไม่อยากพูดกับใครอ่ะ
เราก้อเลยถามหาซิม พุชายคนนั้นมันก้อยื่นให้เราอ่ะ
เราเห็นซิมแล้วเราร้องไห้เลยอ่ะ มันไม่ไหวแล้วอ่ะ
....
เพื่อนเรามันก้อปลอบกันใหญ่เลยอ่ะ
ก้อดีใจนะเว่ย ที่ไม่สมน้ำหน้าเราด้วยเรื่องเล็กน้อยแค่นี้
แล้วคนนั้นอ่ะมันก้อถามชื่อเรา แล้วมันก้อบอกว่าจะซื้อเครื่องใหม่ให้
เราก้อเกรงใจมันอ่ะ เราก้อสัปเพร่าเองด้วยแหละ
ชอบเดินคุยโทรสัพ เคยทำอะไรก๊องๆมามากแหละ
แต่ยังไม่หนักเท่านี้
กลุ่มมัน3คนกับกลุ่มเรา5คนก้อพอเราที่ตาบวมฉึ่ง
เดินไปมาบุญครองชั้น4 เพื่อหาซื้อโทรสัพ
มันก้อถามว่าเราอยากได้อะไร มันจะรับผิดชอบเราเอง
บ้า..!!ชิเป๋ง พูดยังกับมันทำเราท้อง...~
เราก้อบอกไปว่าไม่ต้องหลอก
แต่มันก้อบอกว่าจะช่วยๆๆ
เราก้อเลยกดตังมา 3พัน
แล้วก้อเดินหาดู โคดเจ็บขา แต่ก้อเดินไหวอ่ะ
อยากได้รุ่นที่ฟังFMได้พอแระ ไม่อยากได้กล้อง
คนนั้นชื่อบิ๊กอ่ะ..ลืมบอก มันก้อหยิบNokia2626
มาให้เรา มันบอกเราว่าฟังวิทยุได้ โอเคป่ะ
เราก้อเลยโอเคไป มันมือ1 2600ใช่ป่ะ
เราก้อเลยเอาเลยอ่ะ มันก้อถามว่าไมเอาแค่นี้อ่ะ
ไม่ชอบแบบมีกล้องหรือไง จาได้ถ่ายคลิปX
ถ้าเราไม่เจ็บขานะเรากระโดดถีบมันแน่..
เราก้อเลยพูดไปว่า มีไว้แค่คุยกับฟังวิทยุก้อพอแล่ว
มันก้อจ่ายตังให้เราเฉยเลยอ่ะ แล้วมันก้อพูดว่า "เทอนี่ แปลกจิงๆ"
นี่มันทำคนอื่นเสียหาย แล้วยังว่าว่าคนอื่นเนี้ยะนะ
แล้วสรุป
วันเสาร์ที่30 มิถุยายน ณ MBKชั้น4 เวลา 17.44 น.
เราก้อได้ Nokia2626สีน้ำเงิน มาแว้วว
แล้วคนชื่อบิ๊ก เรา กิ๊ก จูน
ก้อขึ้นBTSมาลงสะพานตากสินอ่ะ
บิ๊กก้อถามว่าหายโกดมันรึยัง
เราก้อไม่ได้ตอบไป เราเลยพามันมากินโออิชิที่โรบินสันอ่ะ
จาว่าไปมันก้อดีนะ รุ้สึกว่ามันจาจีบ จูนด้วย
ฮ่าๆๆ เพื่อนเรา จาขายออกไหมน้า...
กลับมาคิดๆดูอีกที คนชื่อบิ๊กก้อเป๋าหนักเหมือนกันนะนั่น
ไม่งั้นจะซื้อมือถือให้เราได้อ่อ
แต่วันนี้คิดแล้ว เกลียดตัวเองอ่ะ
ร้องไห้ให้คนไม่รู้จักเห็นตั้ง 3 คนแน่ะ
แพรมันก้อแซวว่า น้ำตาเราไม่ได้เห็นมาตั้งนาน
มันดีตรงไหน อยากเห็นเพื่อนร้องไห้รึไง ไอ้เพื่อนบ้า
...
...ไปนี่ดิ๋
5월 30일 ไปพระจอมพระนครเหนือวันนี้ไปรร.ก่อน เพราะไปเจอพี่อ้อมมา น่ารักโคด
แล้วก้อไปพระจอมมา ถึงพระจอมปามาน 10 โมง โทรหาพี่เอ็ม
พี่เค้าก้อออกมาหาเราที่ป้ายรถเมล์ เราเหนถุงหนังสือแล้วจะเปนลม
แบบใหญ่โคดอ่ะ แล้วพี่เอ็มก้อพาขึ้นไปที่ตึกหลังพระรูปอ่ะ
เค้ามีรับน้องของพวกเครื่องกลกันมั้ง เราก้อไปนั่งรอ นั่งดู
พี่โต้มันเหนเรา เราก้อเฉยๆนะนั่งดูว่าหนังสือพี่เอ็มให้ไรมั้ง
สักพักเริ่มรุสึกเหมือนมีคนมอง พอเงยหน้า มองกับเต็มเลยอ่ะ
มองทำไมก้อไม่รุ พี่โต้มันต้องพูดอะไรแน่ๆเลยอ่ะ T T
เราก้อเลยวิ่งแบกถุงหนังสือมาที่ป้ายรถเมล์จะกลับล่ะ
ต้นมันก้อโทรมาอีก ถามว่าอยู่ไหน T T เพิ่งผ่านเรื่องน่าอายมา
มันยังให้เรากลับเข้าไปในพระจอม -*- ไปก้อได้
เจอต้นต้นมากับเพื่อนชื่อ นัทอ่ะ ต้นหล่อขึ้นนะ
แล้วก้อไปกินข้าวกับพวกต้น แต่แวะไปหาเอ๋ยที่เซเว่นก่อน
วันนี้เอ๋ยใส่ชุดชอพหมีแหละ น่ารักดี พอกินข้าวใช่ป่ะ
ก้อดูพวกเพื่อนของต้นมันทะเลาะอะไรกับก้อไม่รุเรื่องไฟฟ้าที่มันเรียน
เราอ่ะงง 555
สักพักพอบอกต้นว่าจะกลับ มันถือถุงหนังสือเราลิ่วๆเลยอ่ะ
ไม่ให้เราหนีกลับ *-*
ตอนขึ้นไปเรียนกับพวกต้นที่ตึก วทอ.อ่ะ
ฝรั่งก้อเข้ามาคุยว่า ชุดแปลกนิ เรียนที่ไหนล่ะ
เราก้อตอบไปว่า "Suksanari school"
เค้าก้อถามต่อว่าอยุ่ที่ไหนล่ะ
เราก้อตอบไปว่า"สะพานพุด"เค้าก้องงๆ
เราว่ามันเปนชื่อเฉพาะแล้วนะ- -* แบบเรียกชื่อได้เลย
เค้าก้อถามว่า"พุด บริดจ์"เราก้อเลยอ๋อ เลยตอบ"yes"ไป
แล้วพอจารที่ต้องสอนพวกห้องต้นมา เค้าก้อเดินไป แต่พอกลับมา
เราได้ยินฝรั่งคนนั้นฟ้องจารอีกคนว่า"เนี้ยะ มีเด็กชุดแปลกมาเรียน"- -*
คิดในใจ อยากเตะฝรั่งคนนี้ว่ะ *-*
จารคนนนั้นก้อพูดแค่ว่า"เหรอ"5555
ตลกชิบเป๋งงง
พอเข้ามาในห้อง แรกๆมันก้อปกติดี
แล้วก้อได้เจอ อาม แชม กาด เต่า เงี้ยะ ก้อโดนแซวง่า...
ก้อทุกคนก้อเปี่ยนไปนะ อย่างอามเปลี่ยนแว่นใหม่
ต้นก้อหล่อขึ้น
อาตก้อผมยาวขึ้น ไรเงี้ยะ แต่แชมเหมือนเดิมเลย
เลยคิดว่ากลับดีกว่า เลยลงมาพร้อมกับพระอ่ะ
((คือเค้าโดนหัวอ่ะผมขึ้นนิดนึงเราเลยเรียกเค้าว่าพระอ่ะ55))
พอลงมาข้างล่างก้อเจอฝรั่งคนเดิม เค้าคุยกับเด็กปี1อยุ่
แล้วเค้าก้อเรียกเรา เราก้องง
เด็กปี1คนนั้นทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยอ่ะ
ก้อเด็กคนนั้นมันแปลไม่ออกอ่ะ
เราก้อเลยแปลให้ว่าไมไม่ขึ้นเรียน เค้าก้อบอกว่าจาไปหาเพื่อนข้างนอก
แต่ดันซวยเจอจารฝรั่งนี่พอดีเลย
พอน้องคนนั้นไป เค้าก้อคุยกับเราต่อ ว่าไม่เรียนแล้วหลอ
เราก้อบอกไปว่าไม่ ไปหาไรทำที่อื่นดีกว่าไรเงี้ยะ
เค้าเลยปล่อยเรามา
แล้วก้อเจอแชม เพื่อนที่TEPแหละ
พอเดินออกมาก้อเจอพวกเดก วทอ.ปากหมาแซว
พวกโต๊ะนั้นอ่ะ "เด็กศึกษานารี"อีกคน"น่ารักจัง"อีกคน"วิ่งเข้ามาขอเบอร์"เลยอ่ะ - -*
อยากจะล้มโต๊ะม้าหินที่มันนั่งอยุ่จิงๆ
พอออกมาใต้ตึกหลังพระรูปอ่ะก้อเจอพี่ปุ๋ย
เราก้อเลยคุยกันแปบนึง
แล้วเลยโทรหาพี่ๆในเกียร์
โทรหาพี่หัวโตไม่ติดอ่ะ
พอโทรหาพี่ซอฟ
พี่เค้าก้อมาหา มาพร้อมพี่เหลิมอ่ะ
เหนหน้าพี่เหลิมแล้วนึกถึงปังคุงทุกทีเลย อิอิ
พี่ซอฟก้อผมสั้นลง พี่ซอฟเปนพี่ว๊ากด้วยแหละ
หน้าตาพี่แกก้อให้อยุ่แระ
ก้อคุยกันสักพัก พี่ซอฟก้อมาส่งที่ป้ายรถเมล์อ่ะ
เค้าก้อบอกให้เราตั้งใจอ่านหนังสือ *-*
พอมาถึงสยาม ก้อไปหาข้าวกินอ่ะ
พวกเมย์ยังไม่มาเลย เจอแต่พวกฟานอ่ะ
มากับวุดแหละ เราก้อนะ ยังไม่รุจะพูดอะไรกับมันเลย
วันนี้ตอนเดินขึ้นห้องเรียนเดอะเบรน เราหงายหลังตกด้วยอ่ะ T T
อายเค้าจิงๆ หนักหนังสืออ่ะ เราก้าวพลาดอ่ะ
แล้วอีพวกเด็กเตรียมมันก้อมองแล้วยิ้มๆอ่ะ
เราว่าถ้ามันไม่ให้เกียรติเรานะ มันคงลงไปขำกับพื้นเลยอ่ะ T T |
분류해 둔 카테고리가 없습니다.
|
||||||||
|
|
